Keuzelijst, aanvulling 2021-2022

Klik hier voor de printversie van de keuzelijst.

Het moois dat we delen

Ish Ait Hamou
N21-11
Angèle, 2019, 270 p.

Soumia, een jonge vrouw, en Luc, een oude man, wonen in dezelfde buurt, maar kennen elkaar niet. Zij probeert met de moed der wanhoop een nieuw leven te beginnen, geleidelijk aan wordt duidelijk waarom. Hij leeft grotendeels in het verleden, een gebeurtenis vijf jaar geleden veranderde zijn leven voorgoed. Op een dag staan ze tegenover elkaar en ontdekken dat hun levens onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn… De roman grijpt je naar de keel. Het boek is intens, houdt je een spiegel voor. Hoe moeilijk is het echt open te staan voor elkaar.

Links genoemd in de leeswijzer:

  • Abdelkader Benali: ‘Volkswijk in identiteitscrisis’. In: Trouw, 28 december 2019
  • Hanna Kok: ‘Een handreiking over de kloof’. In: De Reactor
  • Janneke Blok: ‘Interview: Ish Ait Hamou’. In: Boekenkrant, 10 december 2019
  • In: De Leesclub van AllesNathalie Brouwers: ‘Verbinding zoeken…’. 27 maart 2020

Vaderland

Fernando Aramburo
N21-01
Wereldbibliotheek, 2019, 576 p.

Deze familieroman speelt in de tijd van de Eta, een gewelddadige vrijheidsbeweging die vanaf 1959 tot 2018 het Baskenland verdeelde. In de roerigste jaren worden in een dorp waar iedereen elkaar kent twee bevriende families vijanden door de Eta. De vader van één van de families wordt vermoord. De zoon van de andere familie wordt hiervan verdacht. Het gezin trekt naar een stad dichtbij. Dan keert weduwe Bittori terug naar het dorp. Iedereen ontwijkt haar en de pater vraagt haar weg te gaan omdat ze voor onrust zorgt. Ze doet het niet en zet haar strijd voort. Ooit wil ze dat haar om vergiffenis gevraagd wordt. Het boek laat je voelen hoe het is om partij te kiezen uit angst voor represailles. Aramburo vertelt een spannend verhaal in heldere taal.

Links genoemd in de leeswijzer:
Historische context:

Recensies en interviews:
  • Ger Groot: ‘Blijven buigen voor de terreur’ In: NRC, 22 maart 2018  (alleen toegankelijk voor abonnees)
  • Cyrille Offermans: Verscheurd vaderland’ In: De Groene Amsterdammer, 4 juli 2018 
  • Wiebren Rijkeboer: ‘Leve het vrije Baskenland’ In: Tzum.info 7 februari 2019 
  • Maarten Steenmeijer, ‘Bestseller Vaderland biedt geschakeerde visie op Baskische samenleving tijdens ETA-terreur’ In: de Volkskrant, 16 maart 2018 (alleen toegankelijk voor abonnees)
  • Alex Tieleman: ‘Baskenland is nog niet over de breuk van de terreurjaren heen’ In: Trouw, 7 maart 2018 (wellicht alleen toegankelijk voor abonnees)
  • Merijn de Waal, ‘Nationalisme is als een vlam die nooit helemaal dooft’ In:  NRC 5 maart 2018 (wellicht alleen toegankelijk voor abonnees)

Branduren

Cobi van Baars
N21-02
Atlas Contact, 2020, 240 p.

Branduren beschrijft een geboortedag en een sterfdag. Twee gebeurtenissen waarbij Naomi's familie samenkomt in een te kleine ruimte. Uren waarin groot en klein leed door elkaar lopen en de toch al moeizame verstandhouding onder druk komt te staan. De onderstromen van het menselijk gemoed worden geschetst en haarfijn wordt bloot gelegd welke psychologische mechanismen er binnen een familie werken. Een beeldend geschreven roman waarin gebeurtenissen vanuit verschillende familieleden worden beschreven. Ontroerend

Links genoemd in de leeswijzer:

Interviews

Recensies

  • Miriam Piters: “Een cocon van intimiteit” op: Tzum (literair weblog), 6 september 2020 
  • Judith Eiselin, “Hetzelfde trauma bezien door wisselende ogen” in: NRC Handelsblad,1 oktober 2020. Deze recensie is alleen toegankelijk voor abonnees van deze krant.
  • Thomas Verbogt: “Branduren van Cobi van Baars: met schroom lezen over de intimiteit van sterven” in:  Het Parool2 oktober 2020
  • Op de website van Cobi van Baars staat meer informatie over Branduren

Wij zijn licht

Gerda Blees
N21-03
Podium, 2020, 224 p.

In spirituele woongroep Klank en liefde proberen de bewoners te leven van licht, lucht en liefde en vrijwel zonder voeding te overleven. Als één van hen overlijdt door ondervoeding, komt de politie en worden de overige drie leden van de woongroep in de cel gestopt. Het verhaal is gebaseerd op een ware gebeurtenis. Bijzonder is dat het wordt verteld vanuit telkens een ander wij-perspectief: vanuit de ouders van de hoofdpersoon, de nacht, de twijfel, een sinaasappelgeur, dementie. Zo krijgt de lezer een veelzijdig beeld van wat zich in de woongroep afspeelde. De auteur laat je geloven in de waarachtigheid van 25 verschillende vertellers. Staat op de shortlist van de Libris Literatuurprijs.

Links genoemd in de leeswijzer:

  • Jörgen Apperloo: ‘Wantrouw wij. Over wij zijn licht van Gerda Blees’. In: Vlogboek, 23 december 2020
  • Katja de Bruin: ‘Leven van licht’, In: VPRO Gids, 30 mei 2020
  • Judith Eiselin: ‘De woongroep die besloot te stoppen met eten’. In: NRC Handelsblad, 21 mei 2020, (Alleen toegankelijk voor abonnees van deze krant). 
  • Bo van Houwelingen: ‘Gerda Blees schreef een gedurfd romandebuut met 25 goede vertellers’. In: De Volkskrant, 29 mei 2020, (Alleen toegankelijk voor abonnees van deze krant).
  • Miriam Piters: ‘Recensie: Gerda Blees - Wij zijn licht’. Op: Tzum literair weblog, 24 mei 2020,
  • Sandra Visser: ‘Geweldig verhaal van niet-menselijke vertellers’. In: Literair Nederland, 8 juli 2020

Cliënt E. Busken

Jeroen Brouwers
N21-04
Atlas Contact, 2020, 257 p.

Cliënt E. Busken zit vastgebonden in een rolstoel op de gesloten afdeling van een psychiatrisch ziekenhuis, hij is tegen zijn zin opgenomen na een val. Eén dag in zijn leven aldaar wordt beschreven. De voorlopige diagnose is alzheimer en dementie. Hij observeert de medepatiënten, het verplegend personeel, de doctoren en psychiaters, wil niet spreken en luisteren. We lezen wat er in zíjn hoofd omgaat. In buitengewoon proza, prachtig weergegeven verwarring, woede, megalomanie, geheugenverlies en scheldtirades.

Links genoemd in de leeswijzer:

 

  • Interessante Podcast 1 met gesprek tussen kenners
  • Interessante Podcast 2 met heldere bespreking
  • Boek van de maand DWDD
  • Interview met Brouwers
  • De verwarde geest van E. Busken is een goudmijn voor Jeroen Brouwers | Trouw
  • Jeroen Brouwers is nog altijd kristalhelder en vlijmscherp | Het Parool
  • Kees 't Hart, De Groene Amsterdammer. 

Archipel van de hond

Philippe Claudel
N21-05
De Bezige Bij, 2018, 238 p.

Een eilandengroep in de Middellandse Zee, bevolkt door een kleine vissersgemeenschap. Op een dag treft een oude vrouw op het vulkanische strand drie lijken aan. Wie waren deze mensen? Wat moet er gebeuren met hun overblijfselen? Moet je dit geheimhouden? Hoe zal de kleine gemeenschap reageren? Welke belangen spelen er? Archipel van de hond is een roman over keuzes die we maken en de mogelijke consequenties. Het boek biedt veel ruimte voor discussie.

Links genoemd in de leeswijzer:

Interviews

- Becker, Sander ‘Philippe Claudel: Het drama van de vluchtelingencrisis is dat ieder op zijn manier gelijk heeft’. In: Trouw, 2 oktober 2018.
- Gier, Vivian de ‘“De meeste mensen leven liever alleen.” Philippe Claudel over zijn indringende Archipel van de hond’. Op: Cultureel Persbureau, 2 oktober 2018.
- Liu, Emerald ‘Philippe Claudel. “Misschien heb je problemen in je leven, maar overweeg het probleem van de migrant eens”’. Op: Karakters.nu, 21 december 2018.
- Torfs, Rik ‘Ik wil mensen wat storen in hun leven’. In: Knack, 3 oktober 2018. (alleen te lezen na registratie op de website)

Recensies

- Arensman, Dirk-Jan ‘Grimmige verwijten in een indringende vluchtelingenparabel’. Op: Vpro.nl, 25 september 2018.
- Helena, Bie ‘Het gewicht van het geweten’. Op: Hebban.nl, 3 oktober 2018.
- Karels-Boonzaaijer, Esther ‘Philippe Claudel schreef parabel over vluchtelingenprobleem’. In: Reformatorisch Dagblad, 12 november 2018.
- Kortmann, Vincent ‘Een blik in de lachspiegel’. Op: Tzum.info, 7 januari 2019.
- Leyman, Dirk ‘Claudel toont in Archipel van de hond een wanhopige, laffe wereld’. In: De Morgen, 12 september 2018.
- Meijgaard, Arjen van ‘Een indringend verhaal voor iedereen’. Op: Athenaeum.nl, 28 augustus 2018.
- Ploeg, Hans van der ‘De waarheid biedt geen opluchting’. In: Nederlands Dagblad, 13 september 2018.(gratis te lezen wanneer u zich abonneert op de nieuwsbrief)
- Weij, Mieke van der ‘Archipel van de hond van Philippe Claudel’. Op: Ncrv.nl, 25 september 2018.
- Wil ‘Een beangstigend Huis clos – anno 2018 – 75 jaar na Sartre’. Op: Hebban.nl, 3 januari 2019.

 

Nachtouders

Saskia de Coster
N21-06
Das Mag, 2019, 284 p.

In dagboekfragmenten vertelt de schrijfster over het moeilijke eerste jaar als niet-biologische moeder. De jonge moeders Saskia en Juli reizen met hun éénjarige zoon Saul naar Canada. Van daaruit willen zij een roadtrip maken naar Alaska, een reis waar al lang over wordt gesproken. Het plan is om Karl te bezoeken Sauls biologische vader. Het gezin brengt ook een bezoek aan de moeder van Karl die sinds jaren op een hippie-achtig onbewoond eiland woont. Onbedoeld blijven zij daar veel langer dan het plan was. De voorgenomen roadtrip verandert in een wanhopig verblijf, Saskia zet steeds meer twijfels bij haar relaties. Het chronologisch vertelde verhaal over de reis en de belevenissen op het hippie-eiland, is hét verhaal van iedere ouder die wel eens gewankeld heeft.

Links genoemd in de leeswijzer:

  • ‘Moeders en oermoeders’, Femke Essink, 62-’19, De Groene Amsterdammer.
  • ‘Nachtouders heeft meer vaart en de personages voelen menselijker’, 82-’19, de Volkskrant. (alleen voor abonnees)

 

De vreemdelinge

Claudia Durastanti
N21-07
De Bezige Bij, 2020, 280 p.

De vreemdelinge, heet de nieuwe roman van Claudia Durastanti, want zo voelt de hoofdpersoon zich. Wat ze ook doet en waar ze ook is, ze hoort er niet bij. Dit boek vol herinneringen, associaties, essays en verhalen, is een puzzel. Het verhaal begint bij de ontmoeting van haar dove ouders, hippies in Rome. Ze weigeren gebarentaal te leren en redden zich met liplezen en ze praten met uitschietende stemmen.De doofheid van haar ouders veroorzaakt een zoektocht naar het ervaren van complete stilte voor de hoofdpersoon. Dit boek moet je lezen zonder haast, sommige zinnen zijn de moeite waard te herlezen, even nadenken, en dan weer lezen.

Links genoemd in de leeswijzer:

Over het boek

  • André Keikes – ‘Eten als een armoedzaaier. Op Tzum, 5 mei 2020
  • Ronald de Rooy: ‘Vreemdeling-zijn is prachtig, als niemand je ertoe dwingt’. In: Trouw, 9 mei 2020: (mogelijk alleen voor abonnees)
  • Arjan Peters: ‘Fabuleus doorbreekt Claudia Durastanti de stilte van haar jeugd’. In: de Volkskrant, 17 april 2020
  • Thomas Peeters: ‘Claudia Durastanti: 'Ik ben een vreemde voor mijn eigen bloed.'. In: De Tijd, 25 april 2020
  • Miriam Vaz Dias: ‘Een observerende buitenstaander in haar eigen leven’. Op: Hebban, 13 juni 2020
  • NPO Radio boekenpodcast

Over de auteur

  • Interview Nina Weijers met Claudia Durastanti over De vreemdelingeCrossing Borders 2 december 2020
  • Interview met Claudia Durastanti

Viktor

Judith Fanto
N21-08
Ambo Anthos, 2020, 392 p.

Een gegoede Joodse familie in het Wenen van de eerste helft van de vorige eeuw krijgt te maken met de verschrikkingen van de nazis. Een deel van de familie weet te ontsnappen naar het buitenland en duikt onder. Eén van hun nakomelingen is de Nederlandse Geertje, alias Judith, een student rechten. Zij is op zoek naar haar identiteit en haar joodse wortels. Deze twee verhaallijnen worden met elkaar verweven via Judiths speurtocht naar het verleden van haar Oostenrijkse familieleden, met name van haar bijzondere Oom Viktor, het zwarte schaap van de familie. Deze roman over een aangrijpende geschiedenis is luchtig geschreven en staat vol met levendige en rake dialogen.

Links genoemd in de leeswijzer:
 

Om te luisteren en te kijken:

  • Het lied ‘Ich bin der Welt abhanden gekommen’ kunt u beluisteren op de volgende site
  • Een aardig interview met Judith Fanto is te zien op de volgende site, 15 maart 2021
  • Op de website van stichting Crescas staat een interessante transscriptie van een interview met de auteur. 

Om te lezen:

Recensies:

  • Guus Bauer: ‘Van wie is de Shoah? Op Tzum.info, 15 april 2020 
  • Silvia Heimans: ‘Hoe bewijs je dat je Joods bent? ’ In: Trouw, 18 april 2020 (wellicht alleen toegankelijk voor abonnees)
  • Marjet Maks: ‘Zichzelf ontdekken en erkennen wie ze is.’ Op Literair Nederland

Biografische gegevens:

  • ​​​​​​​​​​​​​​Judith Fanto

 

Bezette gebieden

Arnon Grünberg
N21-09
Lebowski, 2020, 432 p.

Otto Kadoke, de grensoverschrijdende psychiater uit de eerdere roman Moedervlekken keert terug. Nadat het verhaal van zijn alternatieve therapie door een schrijver te boek is gesteld en een bestseller is geworden, raakt hij verstrikt in een web van interpretaties en leugens, dat hem zijn baan kost én zijn reputatie vernietigt. Op een dag, als alles verloren lijkt, staat een ver familielid voor de deur. In haar ziet Kadoke zijn kans om te ontsnappen. Ze voert hem -en zijn vader- naar de bezette gebieden, waar hij tegen zijn zin als de verlosser wordt onthaald. Zó schrijnend dat het hilarisch wordt. Absurde situaties zijn niet clownesk maar teder en met veel inlevingsvermogen beschreven.

Links genoemd in de leeswijzer:

  • Auteur onbekend: ‘About’. In: Auteurswebsite Arnon Grunberg, datum onbekend.
  • Saskia Pieterse: ‘Fictieve onschuld in Israël’. In: De Groene Amsterdammer, 15 januari 2020.
  • Femmetje de Wind: ‘Recensie: Arnon Grunberg – Bezette Gebieden’. In: Tzum, 4 oktober 2020.
  • Rob Schouten: ‘Het leven is een redeloos, wreed spel’. In: Trouw, 12 januari 2020.
  • Marnix Verplancke: ‘Bezette Gebieden: Liefde en haat op de Westelijke Jordaanoever’. In: De Leesclub van Alles, 31 januari 2020.

 

Leugenaar

Ayelet Gundar-Goshen
N21-10
Cossee, 2020, 224 p.

Noefar van 17 verkoopt ijsjes. Wanneer een bekende zanger een ijsje komt kopen, en een aantal heel vervelende opmerkingen maakt, rent ze huilend de winkel uit. De buurtbewoners zijn ervan overtuigd dat de zanger haar heeft aangerand. Noefar wordt voor het eerst in haar leven gezien, gehoord, getroost én ze heeft een boeiend verhaal en daarmee een leven. Maar is het wel waar wat ze vertelt? En wat zijn de gevolgen? Zijn het de media, die incidenten uitvergroten en te weinig oog hebben voor het echte verhaal en voor de afloop?

Links genoemd in de leeswijzer:

  • Gerwin van der Werf: ‘‘Leugenaar’ van Ayelet Gundar-Goshen: verstrikt in een #MeToo-leugen.’ Op de website van Trouw, 9 februari 2020.
  • Tineke Goedhart: ‘Nepnieuws is griezelig makkelijk te maken’. Op de website van het Nederlands Dagblad, 28-02-2020. (Alleen toegankelijk voor abonnees van deze krant of via Blendl.nl)
  • Marjolein van de Gender: ‘De macht van een goed verhaal’. Op de website van Literair Nederland, 2 maart 2020.

Roest

Jacub Malecki
N21-13
Querido, 2020, 285 p.

Szyman is zeven en speelt bij het spoor met zijn vriendje. Als hij thuiskomt blijkt dat zijn leven voorgoed is veranderd. Na het ongeluk, waarbij hij zijn ouders verliest, wordt hij opgevoed door zijn oma. Hoewel het niet tot zijn omgeving doordringt ontwikkelt Szyman vreemde gewoonten. Deze zijn te herleiden naar het verlies van zijn ouders. Zo verstopt hij zijn speelgoed in de wasmachine bij oma. De Tweede Wereldoorlog speelt een marginale rol in zijn leven maar des te meer in het leven van oma. Roest is een sprookjesachtige en tegelijkertijd alarmerende roman over een hartverscheurende geschiedenis.

Links genoemd in de leeswijzer:

  • ‘Liefde en lijden op het Poolse platteland’, Michiel Krielaars, NRC 17 juli 2020, NB Alleen te lezen voor abonnees.
  • ‘Het verleden dat aan je vingers kleeft’, Gerdien Verschoor, Trouw, 7-3-’20, NB Alleen te lezen voor abonnees.
  • Ben Koops, Literair Nederland, Wedervaren op het Poolse platteland’
  • Gaëtan Regniers, ‘Inspanning meer dan waard’, in De leesclub van alles.

Het gewicht van de woorden

Pascal Mercier
N21-14
Wereldbibliotheek, 2019, 448 p.

Simon Leyland, een uitgever, krijgt te horen dat hij nog maar een paar maanden te leven heeft. Hij verkoopt zijn uitgeverij en besluit brieven te schrijven aan zijn overleden vrouw Livia. In zijn leven als vertaler en uitgever is hij altijd omringd geweest door mensen die net als hij hartstochtelijk gefascineerd zijn door taal, die door te schrijven hebben weten te overleven. Een roman voor wie veel van verhalen vol filosofische bespiegelingen houdt.

Links genoemd in de leeswijzer:
Recensies en interviews over het boek

  • Maarten Moll: ‘De nieuwe van Pascal Mercier is een draak van een roman’. In: Parool, 20 december 2019
  • Hebban Crew: Hebban bespreekt: Het gewicht van de woorden van Pascal Mercier. Op Hebban, 7 januari 2020
  • Franziska Augstein: ‘Der Schmetterling kann nichts dafür.’ In: Süddeutsche Zeitung, 29 januari 2020
  • Alle Ansu: ‘Nieuwe roman van de schrijver van ‘Nachttrein naar Lissabon.’. In: Trouw, 18 januari 2020
  • Margot Dijkgraaf: Het gewicht van de woorden. .Blog
  • Jan Stevens: ‘Schrijven is voor mij hetzelfde als geluk’. In: Blog  2020
  • Peter Giesen: ‘Schrijver Pascal Mercier: ‘Zelfkennis de sleutel van de vrijheid’. In de Volkskrant, 10 januari 2020

Over de auteur

Kintu

Jennifer Nansabufa Makumbi
N21-12
Cossee, 2019, 479 p.

De machtige stamhouder Kintu Kidda gaat in 1750 op reis om trouw te zweren aan de nieuwe koning van de Baganda. Het noodloot slaat toe als hij aan zijn ongehoorzame adoptiezoon een te harde klap verkoopt, waarna de zoon overlijdt. Wanneer de biologische vader hierachter komt, ontketent hij een vloek die Kintus clan nog generaties lang zal blijven achtervolgen. De dramatische verhalen van deze nazaten vormen het grootste deel van de roman, die zich dan van de jaren zestig tot 2004 afspelen. Het is een roman vol themas die Oegandezen bezig houden in hún dagelijkse bestaan. Scherpe, rake observaties.

Links genoemd in de leeswijzer:
Interviews

  • Bossema, Wim ‘Jennifer Nansubuga Makumbi: “Ik wil dat Europeanen ook eens naar óns kijken”’. In: de Volkskrant, 22 mei 2020.
  • Mertens, Dieuwertje ‘Van Afrika en voor Afrika’. In: Het Parool, 12 januari 2019.

Recensies

  • Bossema, Wim ‘Afrikablog: Gelukkig deed Jennifer Makumbi geen concessies aan westerse uitgevers van haar roman Kintu’. In: de Volkskrant, 16 januari 2019.
  • Hummel, Erik-Jan ‘De grote Oegandese roman’. Op: tzum.info, 24 juli 2020.
  • Koster, Jan ‘Kintu’. Op: deleesclubvanalles.nl, 8 mei 2020.
  • Mersbergen, Jan van ‘Jennifer Nansubuga Makumbi - Kintu’. Op: janvanmersbergen.nl, 29 mei 2020.
  • Mattheeuws, Kris ‘Groots epos over Oeganda’. Op: literairnederland.nl, 20 augustus 2020.
  • Vuylsteke, Catherine ‘Ook Oeganda is het centrum van de wereld’. In: De Standaard, 15 mei 2020. (alleen toegankelijk bij aanmelding)

Engelstalige bronnen

  • Bwesigye bwa Mwesigire ‘“English’s tendency to obliterate other languages does not apply here” – Bwesigye bwa Mwesigire reviews Jennifer Nansubuga Makumbi’s Kintu’. In: the Johannesburg Review of Books, 4 april 2018.
  • Jennifer Malec ‘“Authors in the West don’t worry about whether Africa will understand them” – Jennifer Nansubuga Makumbi discusses Kintu at Wits’. In: the Johannesburg Review of Books, 3 september 2018.

En het wonder ben jij

Eva Posthuma- de Boer
N21-15
Ambo Anthos, 2018, 291 p.

Posthuma de Boer liet zich inspireren door de kunstschilder Aad Donker. Een aangrijpende roman over Lok, een kunstschilder die slechts 29 jaar oud werd. Eén verhaallijn volgt Lok in Leiden, Amsterdam, New York en tenslotte op Terschelling. De tweede verhaallijn volgt Tosca Maes, die, nadat ze Lok in Amsterdam heeft gezien, zo door hem wordt gegrepen dat ze hem bijna stalkt. Lok schildert aanvankelijk samen met zijn broer Michael in New York, waar hij de rijke Nora ontmoet die zijn ondergang zal betekenen. Wanneer Tosca ontdekt dat Lok dood is, gaat zij op zoek naar Michael met wie ze uiteindelijk een relatie krijgt. En het wonder ben jij is een hartverscheurend en melancholisch verhaal. Boeiend tot het laatste hoofdstuk.

Links genoemd in de leeswijzer:
 

  • Arjan Peters: ‘Posthuma de Boer brengt Aad Donker tot leven in haar nieuwe roman (vier sterren)’ In: De Volkskrant, 27 juli 2018 (alleen toegankelijk voor abonnees)
  • André van Dijk: ‘Recensie: Eva Posthuma de Boer – En het wonder ben jij’ Op: tzum.info, 23 augustus 2018
  • Interview: 'Ik kan geen fascinerender personage bedenken dan Connie Palmen' In: De Volkskrant, 17 april 2015 (alleen toegankelijk voor abonnees)
  • Frans van der Beek: Interview “En het wonder ben jij’: het treurige sprookje van Aad Donker’ In: Paperback radio, Amsterdam FM Kunst en Cultuur, 15 juni 2018 (te beluisteren op Spotify)
  • Wim van der Aar: ‘All you need is me’ (documentaire) Op: www.2doc.nl, juni 2016

De weg van de meeste weerstand

Lionel Shriver
N21-16
Atlas Contact, 2020, 365 p.

Het verhaal van een ouder echtpaar. Serenata, die haar hele leven fanatiek gesport heeft naast haar werk als inspreker van luisterboeken en Remington, die een belangrijke functie in het vervoerswezen heeft gehad. Hij gaat zich pas overijverig wijden aan het lopen van een marathon en meer, als Serenata ernstig geblesseerd is en aan een nieuwe knie moet. Dit tot ergernis van Serenata. Eén en ander leidt tot heftige onenigheid. Onconventionele roman over onder meer sportverslaving, superioriteitsdenken en de maakbaarheid van het leven.

Links genoemd in de leeswijzer:
Column

  • Benali, Abdelkader ‘In de literatuur kun je geen kleur afdwingen’. In: Trouw, 29 september 2020.

Interviews

  • Mertens, Dieuwertje ‘Schrijfster Lionel Shriver: “Ouder worden is het allermoeilijkste”’. In: Het Parool, 18 oktober 2020.
  • Pleij, Sander ‘Lionel Shriver: “Witte mannen worden gezien als slapjanussen”’. In: de Volkskrant, 12 juni 2020.
  • Vekeman, Christophe ‘Bijna 400 pagina’s lang geen blad voor de mond’. Op klara.be,9 juni 2020.
  • Visscher, Marco ‘Schrijfster Lionel Shriver is tegen de lockdown: “Het verwoest de economie en vernietigt ons leven”’. In: Trouw, 30 mei 2020. [Dit interview gaat niet over de roman maar over Shrivers afkeer van de lockdownstrategie in de coronacrisis. Het geeft een beeld van haar als persoon.]
Recensies
  • Arensman, Dirk Jan ‘Het gemopper van Lionel Shriver op fitnessgekkies is virtuoos’. In: Het Parool, 5 juni 2020.
  • Entius, Yolanda ‘Heeft het lichaam mij?’. In: Trouw, 13 juni 2020.
  • Mertens, Dieuwertje ‘Lionel Shriver – De weg van de meeste weerstand’. In: Dieuwertje Mertens e.a. ‘Dit zijn de beste boeken van 2020 (en ééntje springt eruit}’, Het Parool, 25 december 2020.
  • Otten, Geertje ‘Elke ouderdom is een verhaal van Edgar Allan Poe’. Op: hebban.nl, 22 juli 2020.
  • Vanlommel, Sophie ‘De weg van de meeste weerstand – Lionel Shriver’. In: Koen van Boxem ‘De beste fictieboeken volgens de redactie van De Tijd’, De Tijd, 16 december 2020
  • Vorstenbosch, Jan ‘De weg van de meeste weerstand – Verschillende manieren van omgaan met ouder worden’. Op: De leesclub van alles, 24 juli 2020.
  • Wilcke, Mieke 'Satire over collectieve sportverslaving'. In: Nederlands Dagblad, 21 augustus 2020. (Gratis te lezen bij aanmelding nieuwsbrief)

De kaalvreter

Machteld Siegmann
N21-17
Ambo Anthos, 2019, 370 p.

Leie kwam als driejarig Joods meisje in 1942 aan in Zanegeest, bij het bijbelvaste gezin van Tom en Nellie. Na het bezoeken van de begrafenis van haar pleegmoeder, stort Leie in een zware depressie en is het voor haar man en kinderen maar raden wat haar parten speelt. Lezend onthullen zich steeds meer puzzelstukjes van het leven van Leie. Een prachtig geschreven debuutroman. Vanuit meerdere perspectieven wordt duidelijk welk drama zich voltrekt in Leies hoofd.

Links genoemd in de leeswijzer:

  • Recensie op, November 2019, Tzum
  • Een interview met Machteld Siegman, in het Parool.
  • Een digitale PowerPointpresentatie over De kaalvreter door Klaas van der Schaaf, een van de neerlandici die boekbesprekingen houden in Drenthe.

Vallen is als vliegen

Manon Uphoff
N21-18
Querido, 2019, 191 p.

De openingszin is bijzonder: "Lezer, ik wilde dit verhaal niet vertellen". De schrijver zegt op de eerste bladzijde dat verhalen voor haar helemaal het einde zijn tot gruwelijke sprookjes toe. Dit verhaal is een gruwelijk sprookje! We lezen, hoe jonge meisjes, zusjes en halfzusjes worden aangetrokken tot de onweerstaanbare vader die hen inwijdt in de mooie wereld van kunst en wetenschappen, maar die s nachts verandert in een monster, in de wellustige Minotaurus. Uphoff slaagt erin de lezer met grote literaire gave mee te voeren door haar prachtige taal met de lyrische metaforen van een sprookje.

Links genoemd in de leeswijzer:
 

  • ‘Manon Uphoff wint Tzumprijs 2020’. Letterenfonds, 15 september 2020.
  • ‘Achtergrondinformatie bij Vallen is als vliegen’. Literatuurclubs Drenthe.
  • Dieuwertje Mertens: ‘Manon Uphoff: de vormenrijkdom van een traumatische jeugd’. In: Het Parool, 15 maart 2019. Interview. 
  • Fatih Kiliç: ‘Als vader zijn seksuele wil oplegt’. Trouw, 15 maart 2019. Iris Pronk. ‘21 vragen aan Manon Uphoff’. In: De Groene Amsterdammer, 11 augustus 2019. Interview. 
  • Coen Peppelenbos: ‘Recensie: Manon Uphoff – Vallen is als vliegen’. Tzum, 3 maart 2019. Recensie. 
  • Recensie: Hebban. Recensie.
  • Mieke van der Weij: ‘Recensie Mieke: Vallen is als vliegen van Manon Uphoff’. In: NCRV-gids, 12 april 2019. Recensie. 
  • Auke Abma: ‘Hoe te reageren op de belediging die seksueel misbruik is’. In: Literair Nederland, 14 november 2019. Recensie. ()
  • ‘Lolita’. Wikipedia, geraadpleegd 25 maart 2021.

De kolibrie

Sandro Veronesi
N21-19
Prometheus, 2019, 332 p.

Oogarts Marco Carrera had als kind een groeistoornis en kreeg zo de bijnaam de kolibrie. Inmiddels heeft hij een normale lengte. Ook figuurlijk gesproken probeert hij een kolibrie te zijn in zijn pogen overeind te blijven in de stormen van zijn leven met daarin veel dramatiek, liefde, verlies en pijn. Het verhaal wordt op niet-chronologische wijze verteld met bovendien veel afwisseling in tekstsoort en stijl. Uit al deze delen wordt langzamerhand het geheel van Marcos leven en zijn verhouding tot de mensen om hem heen duidelijk. Het boek zit ingenieus in elkaar en heeft een mooie, lichtvoetige schrijfstijl.

Links genoemd in de leeswijzer:

  • Ronald de Rooij: ‘Vergeefs streven naar bewegingsloosheid’. Op de website van Trouw. 29 februari 2020.
  • Danny Ilegems: ‘Sandro Veronesi – ‘De kolibrie’: ‘Uiterst genietbare, hartverscheurende ellende’. Op de website van Humo.be, 27 februari 2020.
  • Joyce Roodnat: ‘Iedereen heeft geheimen in het nieuwste boek van Sandro Veronesi’. Op de website van NRC, 2 april 2020. - alleen toegankelijk voor abonnees van deze krant.
  • Marjolijn De Cocq: ‘Schrijver Sandro Veronesi: ‘Dit boek is het moeilijkste wat ik ooit heb gedaan’’. Op de website van Het Parool, 22 maart 2020.
  • Diverse lezersrecensies op de website Hebban.nl
  • Lezersrecensies op Bol.com
  • Nadia Moussaid in gesprek met Sandro Veronesi: Sandro Veronesi over zijn nieuwe boek De Kolibrie | VPRO Mondo’, 29 februari 2020.
  • Interview met de auteur voor BorderKitchen van Crossing Border: BorderKitchen interview with Sandro Veronesi about his new book ‘De Kolibrie’

De dwalingen van het vlees

Lina Wolff
N21-20
Atlas Contact, 2020, 256 p.

Een Zweedse columniste reist naar Madrid, op zoek naar inspiratie en raakt al snel betrokken bij een krankzinnig verhaal. In een bar ontmoet zij Mercuro Cano, die denkt dat hij achtervolgd wordt door de makers van een obscure internet realityshow, waaraan hij heeft meegewerkt om goed te maken wat hij zijn vrouw allemaal heeft aangedaan. Achter de openbare en wrede boetedoening op internet zit de non Lucia, die de prikkelende taak op zich genomen heeft om verloren zielen te redden van de verleiding van vleselijke lusten. Is Mercuro te redden? Maar vooral: moet hij wel gered worden? Je wordt direct meegesleurd in het spannende verhaal, een echte pageturner met een sterk plot.

Links genoemd in de leeswijzer:

  • Marvin O. (14 september 2020). Nadenken over morele waarden. Hebban
  • Mertens, Dieuwertje (11 september 2020). Lina Wolff is een verhalenverteller uit het boekje. Het Parool
  • Messeman, Sofie (26 september 2020). Zweedse Lina Wolff opnieuw gedurfd en meeslepend in kritiek op reality-tv. Trouw
  • Wikipedia: Evangelie van Thomas (Nag Hammadi)
  • Wikipedia: Gnostische Evangeliën
  • Wikipedia: Honderd jaar eenzaamheid
  • Wikipedia: Lina Wolff  
  • Wikipedia: Lina Wolff (Zweeds)